|
Siberian Husky
jest psem roboczym średniego wzrostu, o lekkim ruchu. Ma swobodne i
eleganckie chody. Tułów zwarty, obficie pokryty włosem, uszy proste
i mocno owłosione, ogon wskazuje w kształcie lisiej kity noszony w
kształcie sierpa nad grzbietem lub padający swobodnie w dół. Jego
charakterystyczny krok jest jednolity i wyraźnie łatwy. Doskonale
spełnia funkcję psa pościgowego ciągnąc lekkie ładunki z umiarkowaną
prędkością na długich dystansach. Proporcje i kształt tułowia
zdradzają równowagę siły, prędkości i wytrzymałości. Psy mają samczą
budowę, ale nigdy nie są grubych kształtów. Suki są samicze, ale bez
słabości w budowie. Husky w dobrej kondycji, o zwartej, dobrze
rozwiniętej muskulaturze nie ma zbędnych kilogramów.
Czaszka średniej wielkości, proporcjonalna do
tułowia. Wierzchołek jest lekko zaokrąglony, zwęża się stopniowo od
najszerszego punktu do oczu.
Wady Głowa ciężka lub bez wdzięku, głowa zbyt delikatnie
wyrzeźbiona.
Kufa Jest średniej długości, odległość od wierzchołka nosa do stopu
jest równa odległości od stopu do guza potylicznego. Stop jest
dobrze zaznaczony. Grzbiet nosa jest prosty od spodu do wierzchołka
nosa. Kufa jest średniej szerokości, zwęża się stopniowo w stronę
wierzchołka nosa, koniec kufy nie jest ani szpiczasty, ani
kwadratowy. Wargi są dobrze pigmentowane, dokładnie przylegające,
zgryz nożycowy.
Wady Kufa zbyt "gwizdkowata" lub zbyt gruba, zbyt krotka lub zbyt
długa. Stop niedostateczny. Zgryz inny niż nożycowy.
Uszy średniej wielkości, trójkątne, wysoko osadzone i zbliżone do
siebie. Są grube, obficie porośnięte włosem, lekko łukowate w
tylniej części, prosto noszone. Koniec ucha jest lekko zaokrąglony,
stoją prosto do góry.
Wady Uszy zbyt duże w stosunku do głowy, zbyt szeroko rozstawione,
nie dość prosto noszone.
Oczy Migdałowe, średnio rozstawione, osadzone lekko skośnie.
Spojrzenie żywe, przyjacielskie, ciekawskie. Oczy mogą być brązowe
lub niebieskie. Dopuszcza się także oczy różnobarwne (jedno brązowe,
drugie niebieskie).
Wady Oczy osadzone zbyt ukośnie, zbyt blisko.
Wierzchołek nosa Czarny u psów szarych, płowych lub czarnych. Koloru
wątrobianego u psów ma�ci rudej (miedzianej). Nos może być cielisty
u psów całkiem białych. Nos z różowymi pręgami (tzw. nos śniegowy)
jest dopuszczalny.
Szyja średniej długości, wysklepiona i noszona
dumnie wzniesiona, gdy pies stoi. W kłusie szyja opuszcza się, tak
że głowa noszona jest lekko do przodu. Wady: szyja zbyt krotka, zbyt
gruba, zbyt długa.
Łopatki Łopatka jest ukośna i tworzy z podłożem kąt ok. 45 stopni.
Ramię ukośne lekko ku tyłowi od stawu barkowego do łokcia, nigdy nie
jest prostopadłe do ziemi. Mięśnie i ścięgna są mocne i dobrze
rozwinięte.
Wady Łopatka prosta, łopatka źle związana.
Klatka piersiowa Głęboka i mocna, ale niezbyt szeroka. Najniższy
punkt znajduje się na poziomie łokcia. Żebra są dobrze wysklepione
poczynając od kręgosłupa, ale spłaszczone na bokach, aby zapewnić
swobodę ruchów.
Wady Klatka piersiowa zbyt szeroka, żebra beczkowate, zbyt płaskie
lub zbyt słabe.
Grzbiet jest prosty i mocny, linia górna jest pozioma od kłębu do
zadu. Grzbiet jest średniej długości, ani krotki, ani
niedostatecznie związany z powodu zbyt dużej długości. Lędźwie są
suche, węższe niż klatka piersiowa i lekko umięśnione. Zad jest
nachylony w stosunku do kręgosłupa, ale nigdy nie jest spadzisty do
tego stopnia, aby krępował posuw tylniej kończyny. Patrząc z
profilu, tułów od stawu barkowego do guza kulszowego jest nieco
większej długości, niż wysokość w kłębie.
Wady Grzbiet słabo związany, słaby, karpiowaty, linia górna
spadzista.
Przednie Pies w pozycji stojącej, oglądany z
przodu, ma kończyny przednie umiarkowanie szeroko rozstawione
równolegle i o prawidłowej postawie, łokcie przylegają do tułowia,
nie są zwrócone ani do wewnątrz ani do zewnątrz. Widziane z boku
śródręcza są lekko ukośne, staw nadgarstkowy jest mocny, ale giętki.
Kościec mocny ale nigdy nie ciężki. Długość kończyny przedniej od
łokcia do ziemi jest nieznacznie większa, niż odległość od łokcia do
kłębu.
Wady: Słabość śródręcza, zbyt ciężki kościec. Przód zbyt szeroki lub
zbyt wąski. Łokcie odstające.
Kończyny tylne Pies w pozycji stojącej, widziany z tyłu, ma kończyny
tylnie umiarkowanie szeroko rozstawione, wzajemnie równoległe. Uda
są dobrze umięśnione i mocne, stawy kolanowe dobrze ukątowane, staw
skokowy dobrze zarysowany i wąski. Wilcze pazury musza być usunięte.
Wady Kąt stawu kolanowego zbyt rozwarty, zad zbyt wąski lub zbyt
szeroki.
Łapy Kształtu owalnego, ale nie wydłużone. Łapy są średniej
wielkości, zwarte i dobrze owłosione pomiędzy palcami i opuszkami.
Opuszki twarde i grube. Łapy w pozycji naturalnej nie powinny być
zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz.
Wady Palce miękkie i luźne, łapy zbyt duże lub bez wdzięku, zbyt
małe lub delikatne, zwrócone na zewnątrz lub do wewnątrz.
Dobrze owłosiony w kształcie lisiej kity,
osadzony powyżej linii grzbietu i na ogol noszony nad grzbietem w
kształcie sierpa, gdy pies ma napięta uwagę.
Gdy ogon jest wysoko noszony, nie jest zakręcony na bok i nie może
być płasko zarzucony na grzbiet. Ogon opuszczony jest normalny u
Husky podczas pracy lub odpoczynku. Włos na ogonie jest średniej
długości, ma w przybliżeniu tę samą długość na górze, bokach, i
spodzie ogona, nadając mu w ten sposób wygląd okrągłej kity.
Wady Ogon zarzucony na grzbiet lub bardzo zakręcony, osadzony zbyt
nisko lub zbyt wysoko, ze zbyt obfitym pióropuszem.
Charakterystyczny krok Husky jest regularny i
wyraźnie łatwy. Husky ma krok szybki i lekki, na ringu trzeba go
prowadzić na luźnej smyczy, umiarkowanie szybkim krokiem, aby mógł
pokazać dobry zasięg ruchu przednich kończyn i mocny posuw tylnych.
Widziany z przodu Husky nie zostawia pojedynczego śladu. Kiedy
jednak szybkość wzrasta kończyny nachylają się do wewnątrz, tak, że
ślady pozostają w osi długiej ciała. Kiedy ślady się zbliżają,
kończyny przednie i tylne wyrzucane są prosto do przodu, ani łokcie,
ani kolana nie są skręcone na zewnątrz ani do wewnątrz. Kończyna
tylna przemieszczana jest w ślad kończyny przedniej z tej samej
strony. W akcji linia górna pozostaje zwarta i pozioma.
Wady Krok skrócony, podrygujący, chody toczące, krzyżowanie
kończyny, "krok kraba".
Włos Husky jest dwojakiego rodzaju, średniej
długości, sprawia wrażenie obfitego, ale nigdy nie jest tak długi,
aby przesłaniał wyraźny rysunek linii psa. Podszerstek jest miękki i
gesty, wystarczającej długości, aby podtrzymać włos okrywowy. Włos
okrywowy jest prosty i nieco leżący, nigdy nie jest twardy ani
osadzony sztywno, sterczący na tułowiu. Należy zauważyć, że brak
podszerstka podczas linienia jest normalny. Zabiegi toaletowe na
włosie w każdej okolicy ciała powinny być ostro karane( przy
ocenie).
Wady Włos długi, twardy lub kosmaty, struktura zbyt twarda lub zbyt
jedwabista.
Wszystkie kolory są dopuszczalne od czarnego
do czysto białego. Spotyka się powszechnie różne znaczenia na
głowie, o typowych motywach, które nie występują w innych rasach.
Husky ma charakter łagodny i miły, ale jest
także czujny i bardzo towarzyski. Nie ma instynktu posiadania
właściwego psom stróżującym, nie jest wyjątkowo nieufny w stosunku
do obcych, nie jest agresywny wobec innych psów. Dorosły pies
zachowuje się z godnością i w pewnej mierze z rezerwą. Jego
inteligencja, łagodność, chęć przypodobania się sprawiają, że Husky
jest on wspaniałym towarzyszem i przyjacielem.
Wysokość w kłębie: psy 21 do 23i1/2 cala (53.5
- 60 cm) suki 20 - 22 cale (50.5 - 56 cm)
Ciężar proporcjonalny do wzrostu. Wymieniony
wzrost stanowi limity ekstremalne, bez preferencji w kierunku jednej
lub drugiej krańcowości.
Dyskwalifikuje: wzrost ponad 23.5 cala u psa i 22 cale u suki.
Na podstawie Wzorca
opublikowanego przez ZG ZKwP
 |
